Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

ΑΦΗΡΗΜΕΝΟΝ VI

Τοὔνομά του Νεκροσᾴδης, σκουμπαμάει Παναγιά,

πῦον, βρῦα καὶ λειχῆνες πάνῳ στὴ ζωὴ ξερνᾷ


ἂς ἑνώσουνε τὰ χέρια ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς Γῆς

καὶ ἂς χώσουνε στὸ γκῶλο τοῦ Χριστοῦ ὠτομοτρίς


δρόμο παίρνει - δρόμ' ἀφίνει, χύνει μέντες στὴ σειρά

στραπουκάρδι-ψωλοχύνι-λιγδανιό-καὶ πουτσαριά


πάρε κόσμε χύνj ὁ Χάρος, ῥοῦφα χύσφα στυγερά

καὶ μετὰ ἄντε γαμήσου μὲ καμῆλες καὶ σκυλιά


ῥὲ ὑπάνθρωποι ψοφῆστε πέστε χάμῳ τώρα-δᾶ

μὲ σφοδροὺς σπασμοὺς ἀφρίστε, ξεψυχῆστε μ’ οὐρλιαχτά


κωλογάμι βραδυμποῦκι ἄγαρμπο καὶ φορτικό

πλακοποῦτσι χυσοβοῦτι ταπεινὸ καὶ σεβαστό


Σκίνχεντ Γιοῦγκοι Μαυροβοῦνjοι στὸ Μαξίμου θέ΄να μποῦν

τὸ Γιαχβὲ srebreγαμᾶνε, μπρετζοχύνουν, γκραγυμοῦν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου