ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Στὸ στόμα 'τσάλινη ψωλὴ καὶ στὸ κωλί καμτσίκι
στὸ μπούστη το μπροδόταρο τὸ μαϊντανό τὸ Μίκη

ἀπὸ παντοῦ ἐπέρασε, μπούκια σὲ κάθε κόμμα
ὅποιος τονε σεβάσθηκε τοῦ κατουρῶ τὸ χῶμα

τραγούδια σάπια τραγικὰ τραβᾶνε μαλακία
μᾶς ζάλισαν τἀργίδγια μας σὲ νήπχια καὶ σχολεῖα

μαμούχαλος σκατόφατσος καὶ γέρικο πουστράκι
πάντα τὴ μνήμη θὰ γαμῶ τοῦ Μίκη Θοδωράκη

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ

Η ΚΥΠΡΟΣ Η ΠΟΥΣΤΟΓΕΝΝΗ ΤΙ ΝΟΥΜΕΡΑ ΞΕΡΝΑΕΙ
ΝΑ ΜΑΣ ΠΛΑΣΑΡΗ ΞΕΣΚΑΤΑ ΠΟΤΕ ΤΗΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ

ΤΣΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΠΟΥΣΤΡΕΣ ΕΝΤΕΧΝΕΣ ΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ ΒΓΑΝΕΙ
ΚΙ ΕΒΓΑΛΕ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΟΥΣΤΡΙ, ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ

ΑΛΑΦΡΟΧΥΣΚΙΩΤΟ ΧΤΙΚΙΟ, ΝΕΡΟΒΡΑΣΤΑ ΛΑΛΕΙ
ΣΑΡΔΟΝΙΟΓΛΑΡΟΠΟΥΣΤΑΣ ΜΕ ΚΥΡΟΣ ΕΛΑΦΡΥ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΖΑΧΟ ΧΑΤΖΗΦΩΤΙΟΥ

ΣΚΑΙΟ ΞΕΣΚΙΣΙ ΤΟΥ ΜJΥΕΛΟΥ ΚΑΙ ΘΡΑΥΣΙ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ
ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΧΑΤΖΗΦΩΤΙΟΥ

ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ Ο ΠΡΩΚΤΟΣ, ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΤΙΜΩΡΟ
ΤΟ ΓΕΡΙΚΟ ΠΟΡΝΙΔΙΑΧΟ, Ο ΧΥΣΟΖΙΓΚΟΛΩ

Μ’ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΠΛΑΚΑΚΙΑ
ΜΟΥΝΟΠΑΝΑ ΑΝΕΜΙΖΕ, ΒΑΡΑΓΕ ΠΑΛΑΜΑΚΙΑ

ΟΙΚΤΡΟΣ ΓΕΛΟΙΟΣ ΜΑΪΝΤΑΝΟΣ, ΤΟΥ LIFESTYLE Ο ΠΑΤΟΣ
ΤΣΙΜΠΟΥΚΟΜΑΓΑΖΑΤΟΡΑΣ «ΤΑ ΠΙΝΩ ΟΛΑ –Ο ΖΑΧΟΣ»

ΤΟ ΥΠΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΙΑ. ΤΟ ΑΓΙΟ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΣΟΥ. ΤΟ ΓΑΜΩΣΤΑΥΡΙ.

ΠΑΤΟΥΡΟΨΩΛΑΔΕΣ

ἀρχιδομποῦκι στραγγιστὸ ξεροψωλιὲς πεσκέσι
ῥουφοψωλιόλες παχουλὲς μασὰν ψωλὲς μὲ ζέσι

στραγγαλομποῦκι στεγανὸ καὶ σβουρηχτὸ μπερμποῦκι
γαμνjῶντας θὰ τὶς φτάσουμε μέχρι τὸ Κριεκοῦκι*

χλεμπόνες μέσ’στὰ μάτια τους, κλωτσίδια στὸ κεφάλι
κι ἐκεῖνες ζητιανεύουνε γιὰ τὸ χυσομαγγάλι

πιᾶσ’την καὶ σπᾶσ’της τὸ λαιμό, κοπάνα την στὶς σκᾶλες
φτύσε μέσα στὸ στόμα της γκάγκαθα καὶ ῥοχᾶλες

τὰ βουρκωμένα μάτια της σκίσ’τα μὲ πεταλοῦδα
κι ἐν ᾧ αὐτὴ παρακαλᾷ, γδᾶρε την σἂν ἀρκοῦδα

ψωλογαλιάντρες γεμιστὲς σκατίνες πουτσομπόλες**
ψωλοκουμοῦτσες πατσουλιές, φόλες κι ἀρχιδοβιόλες

χυσόβρεγμα κατραπακιὲς καὶ ἄσπλαγχνο γαμῆσι
γαμήθηκε ἡ Παναγιὰ καὶ πάj νὰ κατουρήσῃ

παρήγγειλαν χυσομεζὲ καὶ χυσοκαραφάκια
καὶ βοῦτζμπα περιδρόμιασαν γονατιστὰ πρεζάκια

χλαμυδομποῦκι κουμπωτὸ καὶ παταρογαμῆστρες
νικέλωναν κακιὰ ψωλὴ πάνῳ στὶς πολεμίστρες

Γυφτιακαυτιὰς μαυριδερός, μὲ οὐρὰ Καλλικατζάρι,
στὸν κῶλο τῆς Βασίλισσας ἀδειάζει τὸ παπάρι


*Κριεκοῦκι ἢ Ἐρυθραί: Χωρίον τῆς Δυτικῆς Ἀττικῆς πλησίον τῶν Θηβῶν Βοιωτίης. Κριεκοῦκι σημαίνει «κοκκινοκέφαλο».

**Μπολιάζονται μὲ πούτσους

ΝΑΖØRÞUL

Γλυκὸ πιοτὸ ὁ Βαζιζμὸζ
καὶ δὸς μου νὰ μεθύσω
μὲ τὴ μπζυγὴ τοῦ Πλάτωνα
ἀπόψε θὰ μιλήσω

θὰ ποῦμε πράματα πολλὰ
θὰ χύσουμε χαλίκι
σ᾽ ἀριστεροὺς καὶ Ἀλβανοὺς
θὰ πέσῃ νταηλίκι

θὰ βγοῦμε τσάρκα στοῦ Ψυῤῥῆ
τὴ λέρα θὰ τοῦ δείξω
θὰ δῇ πουστρόνια καὶ τσουλιὰ
θὰ πῇ «γαμῶ τὸ Φρίξο»

σὲ μπὰρ θὰ μπῇ μὲ τσαμπουκὰ
πορτγιέρηδες θὰ δείρῃ
σαμποῦκα, βότκα καὶ λικὲρ
στὸ γκῶλο τους κροντῆρι

μὲ μάτια κόκκινα σκληρὰ
τὴ μπαναγιὰ θὰ βρίσῃ
καὶ μὲσ’ στὴ μπρώτη ἐκκλησχιὰ
σὰ Δαίμøνας θὰ χύσῃ

σὲ πουτανάκια μὲ τουπὲ
θὰ κάνj ἀντρίκια ξῆγα
ξυλίκι, μαλλιοτράβηγμα
κωλογαμῆσι-ῥῆγα

ὅσες τὴ μποῦτσα του γευθοῦν
θὰ τοῦ φιλοῦν τὰ πόδια
κι αὐτὸς πάνω στὴ μάπα τους
θὰ σβήνῃ ἠλεκτρøδjα

ψυχρὸς ἀτόφιος ναζιστὴς
λjeμπέσικο τσογλάνι
μὲ τὰ ψωλόχια του θὰ πιοῦν
ὁλόκληρο καζάνι

κι ὅταν θὰ πᾶμε Σύνταγμα
νὰ βρίσῃ κανὰ γκζένο
θὰ ἀντικρίσῃ τὴ Βουλὴ
μὲ βλέμμα παγωμένο

«Πουτάνας γυιοί, κωλόπουστες
μασῶνοι γαμημένοι»
θὰ ψιθυρίσῃ μὲ ὀργὴ
μὲσ’στὸ Μετρὸ σὰ μπαίνῃ

στὴ Μπειραιῶς μ᾽ ἕνα λøστὸ
Κινέζους θὰ σκοτώσῃ
πρεζάκια καὶ Πακιστανοὺς
στυγνὰ θὰ μαχαιρώσῃ

στὸ Γκάζι emo, γιάπηδες
καὶ φλώρους θά φερμάρῃ
σὲ χριστχιανοὺς κωλόγερους
ῥοχάλες θὰ τρατάρῃ

τὰ κομματόσκυλα στὰ κλᾶμπ
μὲ λῦσσα θὰ σβερκώσῃ
τὶς τσοῦλες τὶς δαπίτισες
φριχτὰ θὰ χαρακώσῃ

«Ἐγώ», γελῶντας θὰ μοῦ πῇ,
«γιὰ λίγους ἔγραψ᾽ ἄντρες,
ὅλους τοὺς ἄλλους τοὺς γαμῶ
κρεμᾶστε τους στὶς μᾶντρες»

μετὰ σἂν ἔρθῃ ἡ αὐγὴ
σὰ ξωτικὸ θὰ σβήσῃ
βρίζοντας πάλι τὸ Χριστὸ
στὸν ᾍδη θὰ γυρίσῃ

ΨΩΛΟΚΑΡΠΑΖΙΕΣ ΚΑΙ ΤΣΙΜΠΟΥΚΟΠΟΥΛΑ

Χυσοτυφῶνας βροντερὸς στοῦ Τέκτονα τὴν πόρτα
Κατοῦρι κίτρινο χρυσὸ στὴ μούρη τοῦ Ζολῶτα

Κρεατόμπαλα Μορμόνικη, λαδοσαλιοχαβοῦζα
Μέσ’ στη στοὰ τῆς Ἀχαρνῶν ξεκίνησε παρτοῦζα

Ψωλὴ γιὰ ἀκροκέραμο καὶ τὸ σκατὶ γιὰ πίσσα
Πά’ στὴν ταράτσα τῆς στοᾶς: Δεκαοχτούρων χύσσα

Πάγκαλος, Γιῶργος καὶ Κωστής, Ῥοκόφιλος, Λοβέρδος,
Χυσοκομπρέσσες δροσερὲς γαμιοῦνται γιὰ τὸ κέρδος

Φωνάζουν ἀπ’την ἡδονὴ σἂ γλείφουν τὸ παπάρι
Βουρκώνουνε καὶ παίζουνε μὲ τὸ ἀρχίδι ζάρι

Σἂν τὸ ἀστέρι τοῦ Δαϋὶδ λάμπει τὸ πρόσωπό τους
Ὅταν συκῶτι χέζουνε στὸ τελετουργικό τους

Μόλις στὸν κῶλο τους φανῇ τὸ γλείφουν, μαστουρώνουν
Καὶ πάλι μὲ ἐγχείρησι στὰ σωθικά τὸ χώνουν

Χύνj ὁ Μαγγίνας ξερατά, τὸ λάβαρο φιλάει
Εὐκοίλjα ἐρωτεύτηκε καὶ τὰ γλυκοκυττάει

Μωρὴ σκατχιόλα Μπίλντερμπεργκ, πάλι ἐκατουρήθης?
Σἂν ξέχυσε ὁ κῶλος σου, «καλὴ ψαριά» ηὐχήθης

Πῆρε ὁ Ἀβραμόπουλος τὸ ψαροκάλαμό του
Καὶ ἔβαλε γιὰ δόλωμα τὸν ἴδιο τὸν πρωκτό του

Κυλιοῦνται μέσα στὴ στοά, δοξολογοῦν τὸν Ψῶλο
Κι ὅλοι φιλιοῦντ’ ἐρωτικὰ στὸ στόμα καὶ στὸ γκῶλο

Μετὰ τὸ ὄργjo τὸ βαρὺ τοὺς ἔπιασε ἡ πεῖνα
Καὶ θυσιάζουν τὸν Ἰνδὸ τὸν μπᾶτλερ τοῦ Μαγγίνα